Tag Archives: profil ICC

  • 1
dobrykolor, profile ICC

Papier fotograficzny Fomei SERIES 230 Gloss.

Category:Glowna,Profesjonalne wydruki fotograficzne,Profilowanie drukarek fotograficznych Tags : 

Wstęp.

Tym razem będziemy testować papier fotograficzny przeznaczony do urządzeń typu DryLab. Test dotyczyć będzie papieru Fomei SERIES 230 Gloss.  Papier do testów otrzymaliśmy dzięki uprzejmości Medikon Polska Sp. z o.o.. Firma Medikon Polska Sp. z o.o. jest również dystrybutorem marki Fomei w Polsce. Papier Fomei SERIES 230 Gloss jest przenaczony do druku na urządzeniach drukujących typu DryLab. Fomei poleca jego zastosowanie w drukarkach: Epson SureLab D3000, Epson SureLab D700, Fuji Frontier DL 42SD, Fuji Frontier DL 430,
Fuji Frontier DL 650,  Fuji Frontier DX100 oraz we wszystkich podobnych dryLaba-ach drukujących z użyciem tuszy wodnych oraz pigmentowych.

Zdjęcie użyte do oceny jakości reprodukcji barw otrzymaliśmy od MK Photography & Style. Dziękujemy bardzo Michałowi Piotrowskiemu autorowi zdjęcia za zgodę na jego użycie i publikację w naszym teście oraz stronie FB.

Drukarka, narzędzia pomiarowe i oprogramowanie użyte w trakcie testu.

Testy przeprowadzone zostały w laboratorium fotografii cyfrowej Foto Rondo. Odbitki testowe wydrukowane zostały z użyciem drukarki EPSON SureLab SL-D700 przy zastosowaniu oryginalnych tuszy producenta. Do wysyłania wydruków na drukarkę posłużyło oprogramowanie Adobe ACPU. Do pomiaru białości papieru zastosowany został spektrofotometr Techkon Spectrodens. Pomiary testu DK_RGB_884 przeprowadzone zostały z użyciem spektrofotometru X-Rite i1 Pro 2. Profil ICC wygenerowany został w programie colprof z pakietu oprogramowania ArgyllCMS. Analiza i wizualizacja wyników pomiaru przeprowadzona została z użyciem oprogramowania ColorLab, programów narzędziowych pakietu ArgyllCMS oraz gnuplot.

Konfekcjonowanie papieru.

Rolki testowanego papieru pakowane są pojedynczo w karton ze sztywnej tektury falistej. Pudełka są oznaczone ergonomicznie umieszczonymi nalepkami. Nalepka w sposób czytelny opisuje zawartość pudełka. Rolka zapakowana jest w rękaw z grubej folii PE. Folia PE dobrze zabezpiecza papier przed czynnikami zewnętrznymi oraz nie ulega łatwemu uszkodzeniu przy częstym wyjmowaniu i chowaniu papieru. Producent ma w swojej ofercie następujące szerokości rolek papieru 127mm, 152mm, 203mm oraz 210mm. Dla wszystkich szerokości każda rolka mieści 65 metrów bieżących papieru.

Konfekcjonowanie papieru Fomei SERIES 230 Gloss

Wstępna ocena papieru.

Testowany papier ma gramaturę 230g/m2, jego powierzchnia ma ładny połysk i jest odporna na odciski palców. Na rewersie papieru nie ma nadruku z informacją o nazwie  jego producenta lub informacji o nazwie papieru.  Ten rodzaj powierzchnia papieru pozwala uzyskać bardzo dobrą ostrość oraz duże maksymalne gęstości optyczne wydruków. Gramatura na poziomie 230g/m2 przyczyni się do dłuższej żywotności używanego w dryLab-ie noża służącego do odcinania wydruków.

Pomiar białości papieru.

Pomiar białości papieru przeprowadzony został z użyciem spektrofotometru Techkon Spectrodens. Jako warunki pomiarowe użyte były następujące ustawienia: Iluminant M1(D50), standard CIE 1931 2° observer. Końcowy wynik pomiaru otrzymany na podstawie uśrednionych dziesięciu wyników pomiarów wygląda następująco:

CIE XYZ: 88.38 90.76 86.25,

CIE Lab: 96.31 01.60 -09.35,

Na podstawie wyników pomiarów spektralnych przygotowany został wykres reemisji dla mierzonej wielkości. Wykres w galerii poniżej.

Wykres reemisji dla papieru Fomei SERIES 230 Gloss.

Przygotowanie profilu ICC dla papieru Fomei SERIES 230 Gloss.

Profil ICC RGB, wygenerowany został dla testu DK_RGB_884. Wydrukowany test został pomierzony dwukrotnie a wyniki zostały uśrednione. Różnica pomiędzy poszczególnym pomiarami a ich średnią przedstawia się następująco: CIE dE aver= 0.20, CIE dE sigma = 0.11, CIE dE max = 1,89.  Do przygotowania profilu użyty został program colprof z ustawieniami odpowiednimi do generowania profili ICC dla urządzeń pseudoRGB. Jako PCS profilu ICC została wybrana przestrzeń CIE Lab.  Program narzędziowy colprof po zakończeniu liczenia profilu wyświetla podsumowanie jego końcowej dokładności. W tym wypadku uzyskaliśmy następujące wyniki CIE dE: max. = 2.973261, avg. = 1.351376, RMS = 1.446021. Uzyskany profil jest poprawny oraz ma ciągły gamut. W galerii poniżej można zobaczyć etapy przygotowania, generowania i oceny uzyskanego profilu ICC.

Generowanie profilu ICC

Porównanie gamut-u papieru  Fomei SERIES 230 Gloss gamut-u profilu ICC sRGB.

W galerii poniżej widać efekt rzutowania (porównania) gamut-u profilu papieru Fomei SERIES 230 Gloss (pełna bryła) oraz gamut-u profilu sRGB (siatka bryły). Na zdjęciach widać, że gamut papieru jest mniejszy objętościowo od gamutu sRGB. W zakresie barw żółtych, żółto-zielonych raz niebieskich jest trochę szerszy niż gamut sRGB. W zakresie  świateł (dla L bliskiego 100) jego wielkość zapewnia dobrą reprodukcję kolorów bez konieczności zastosowania dużej kompresji podczas konwersji obrazu z przestrzeni sRGB do przestrzeni testowanego papieru. W zakresie cieni (dla L bliskiego 0) wielkość gamut-u papieru jest porównywalna z innymi papierami fotograficznymi tej klasy.

Gamut profilu Fomei SERIES 230 Gloss vs. gamut sRGB

Porównanie gamut-u papieru Fomei SERIES 230 Gloss oraz gamut-u dla papieru gloss fotograficznego proces klasyczny AgX minilab Noritsu.

W galerii poniżej widać efekt rzutowania (porównania) gamut-u profilu papieru Fomei SERIES 230 Gloss (siatka bryły) oraz gamut-u zdjęcia testowego (pełna bryła). Na zdjęciach widać, że gamut uzyskany dla wydruku na papierze jest znacznie  większy od gamut-u możliwego do uzyskania przy zastosowaniu odbitki z klasycznego procesu AgX i minilaba Noritsu. Technologia druku atramentami pigmentowymi na papierach fotograficznych zawsze daje znacząco większy gamut niż ten uzyskiwany przy zastosowaniu procesu AgX.

Gamut profilu Fomei SERIES 230 Gloss vs. proces klasyczny AgX minilab Noritsu papier gloss.

Porównanie gamut-u papieru  Fomei SERIES 230 Gloss oraz gamut-u zdjęcia testowego.

Dzięki oprogramowaniu narzędziowemu z pakietu oprogramowania ArgyllCMS uzyskaliśmy gamut opisujący zdjęcie testowe. Na zdjęciach w galerii poniżej możemy zobaczyć jak wygląda porównanie gamut-u papieru Fomei SERIES 230 Gloss (siatka bryły) oraz gamutu zdjęcia testowego (pełna bryła). Większość barw występujących na zdjęciu powinno transformować się do przestrzeni barw papieru bez kompresji. Największa konieczna kompresja występować będzie w zakresie barw niebiesko-zielonej. W zakresie  świateł (dla L bliskiego 100) punkt bieli zdjęcia oraz papieru są zbliżone. W zakresie cieni (dla L bliskiego 0) różnica pomiędzy papierem a zdjęciem jest trochę większa. Przy konwertowaniu zdjęcia do profilu drukarki warto włączyć opcję BPC. Pozwoli ona podczas kompresji cieni zachować w nich więcej szczegółów.

Gamut profilu Fomei SERIES 230 Gloss vs. gamut zdjęcia testowego

Podsumowanie i wnioski.

Testowany przez nas papier posiada wysoką białość podłoża. Jego punkt bieli przesunięty jest w kierunki barwy niebieskiej (b=-09.35). Spowodowane jest to prawdopodobnie sporą zawartością OBA w testowanym papierze. Takie przypuszczenie potwierdza też wykres reemisji dla testowanego papieru. Reemisjia o wartości powyżej 100 dla zakresu długości fali 425-475 nm również sugeruje zawartość OBA w masie papieru. To samo możemy również zaobserwować przy porównaniu z gamut-em profilu sRGB. Fragment bryły gamut-u papieru opisujący zakres barwy niebieskiej wychodzi po za bryłę gamut-u profilu sRGB.

Dla papieru Fomei SERIES 230 Gloss bez problemu udało się wygenerować profil ICC. Przy zastosowaniu do druku oryginalnych tuszy EPSON uzyskaliśmy spory i ciągły gamut. Taki gamut zapewnia  możliwość dobrej reprodukcji barw nie tylko w przypadku drukowania prac amatorskich ale również profesjonalnych. Na zdjęciu poniżej widać symulację wydruku zdjęcia testowego. Konwersja zdjęcia przeprowadzona została w programie Adobe Photoshop dla rendering intent relative oraz przy włączonej opcji BPC. Uzyskany efekt reprodukcji barw dla testowanego zdjęcia oceniamy subiektywnie jako bardzo dobry.

Zdjęcie testowe w przestrzeni AdobeRGB Nikon oraz po kowersji do przestrzeni profilu ICC papieru Fomei SERIES 230 Gloss.

Podsumowując. Papier Fomei SERIES 230 Gloss stanowi dobre rozwiązanie do druku prac amatorskich oraz profesjonalnych z użyciem urządzeń drukujących DryLab. Jego równomierny połysk, wysoka ostrość drukowanych drobnych elementów obrazu oraz uzyskiwane wysokie gęstości optyczne w cieniach zachęcają do używania go jako podstawowego papieru do druku prac amatorskich. Uzyskiwana jakość wydruków powinna spełnić również oczekiwania profesjonalistów. Dobrze przygotowany indywidualny profil ICC uwzględniający sporą zawartość OBA oraz stan urządzenie drukującego pozwoli osiągnąć dobrą reprodukcję barw drukowanych prac.

Spora zawartość OBA w papierze może powodować wystąpienie zjawiska metameryzmu oraz może mieć wpływ na mniejszą odporność na światło wydrukowanych prac. Badania takie wykraczają jednak po za zakres tego testu.

Zapraszamy do skorzystania z naszej usługi przygotwywania profili ICC dla drukarek fotograficznych!

Nazwy Adobe, EPSON, NIKON, Techkon, ArgyllCMS są zastrzeżonymi znakami towarowymi i stanowią własność ich producentów. 

  • 0
proof cyfrowy, Fomei Collection Velvet 265gsm

Papier proof-owy Fomei Collection Velvet 265gsm

Category:Glowna,Proofing Tags : 

Wstęp.

Wprowadziliśmy do naszej oferty wydruki certyfikowanych proof-ów cyfrowych na papierze Fomei Collection Velvet 265gsm. Papier do testów otrzymaliśmy dzięki uprzejmości Medikon Polska Sp. z o.o.. Firma Medikon Polska Sp. z o.o. jest również dystrybutorem marki Fomei w Polsce. Papier  Fomei Collection Velvet 265gsm ma być używany do drukowania wydruków próbnych. Certyfikowane proof-y cyfrowe drukowane z jego użyciem mają symulować profile: Fogra39,  Fogra27 oraz ISOCoated_v2.

Jako RIP-a używamy oprogramowania EFI XF Colorproof z modułami EFI Verifier oraz EFI ColorTools. Proofy drukowane są na drukarce Epson Stylus Pro 7900 z SpectroProofer-em. Do druku używamy oryginalnych tuszy Epson przeznaczonych do tego modelu drukarki. Dodatkowe pomiary spektrofotometryczne przeprowadzone zostały z użyciem spektrofotometru  SpectroDens firmy Techkon.

Konfekcjonowanie papieru.

Rolka papieru zapakowana jest w karton ze sztywnej tektury falistej. Pudełka są oznaczone ergonomicznie umieszczonymi nalepkami. Naklejka w sposób czytelny opisuje zawartość pudełka. Karton rolki 17-to calowej ma zamknięcie na swoim dłuższym boku, natomiast karton rolki 12-to calowej ma zamknięcie na swojej górnej części. Przy wyjmowaniu z pudełka rolki 12-to calowej warto zwrócić na to uwagę, aby nie wysunęła się ona z niego bez “kontroli”. Papier nawinięty jest na tubę/gilzę o średnicy 3 cali. Rolka zapakowana jest w rękaw z grubej folii PE. Tej grubości folia PE dobrze zabezpiecza papier przed czynnikami zewnętrznymi oraz nie ulega łatwemu uszkodzeniu przy częstym wyjmowaniu i chowaniu papieru. Dobrze zaprojektowane i wykonane wkładki stabilizują rolkę papieru podczas jej przechowywania w kartonie. Na zdjęciach, w galerii poniżej, można zobaczyć w jaki sposób zapakowana jest rolka 17-to calowa.

Konfekcjonowanie papieru Fomei Collection Velvet 265gsm.

Wstępna ocena papieru.

Obserwacje z pierwszego kontaktu z medium do druku są następujące. Papier jest dosyć sztywny a jego gramatura 265g/m2 jest dobrze “wyczuwalna w ręku”. Powierzchnia papieru jest półmatowa. Przy wstępnej ocenie wizualnej papier ma wyższą białość w porównaniu z papierami proof-owymi innych producentów. Na rewersie papieru nie ma nadruku z informacją o nazwie  jego producenta oraz informacji o ewentualnej certyfikacji papieru przez Instytut FOGRA.

Przebieg kalibracji i linearyzacji papieru.

Do testu użyte zostały rolki papieru o szerokości 12″ i 17″. Kalibracja i linearyzacja papieru wykonana została z użyciem oprogramowania EFI XF ColorTools. Jako sterownik drukarki wybrany został wariant EP_7900/7910_CT w trybie CMYK. Jako wstępne ustawienia parametrów druku zostały użyte proponowane przez XF ColorTools parametry zalecane dla tego rodzaju powierzchni papieru oraz jego gramatury. Model kalibracji jak dla systemu proofingowego. Cały proces przeprowadzony został w trybie automatycznym. Na żadnym etapie kalibracji drukarka nie powodowała przelewania się tuszu. TIL dla automatycznego pomiaru został określony na poziomie 371%. Poziom TIL ustawiony na podstawie obiektywnego pomiaru pokrył się z subiektywną oceną wydrukowanego testu. Na zdjęciach poniżej można zobaczyć fragmenty wydrukowanych podczas kalibracji i profilowania testów oraz podsumowanie kalibracji i profilowania materiału w module XF ColorTools wraz z wstępnym rzutowaniem gamut-u.

Kalibracja i profilowanie

Generowanie profilu ICC.

CMYK-owy profil ICC został wygenerowany przy użyciu pomiarów z wydrukowanego testu ECI2002. Użycie wzornika o 1485 polach zapewnia dużą dokładność otrzymanego w ten sposób profilu ICC. Oprogramowania XF ColorTools umożliwia przed jego  generowaniem wprowadzenie ustawień określających między innymi sposób generowania separacji K oraz wybór metody przeliczania barw. Wybrane zostały ustawienia umożliwiające osiągnięcie maksymalnej zgodności kolorystycznej koniecznej dla systemu do wydruków próbnych.

Otrzymany dla papieru profil ICC ma ciągły gamut. PCS-a profilu jest w przestrzeni CIE XYZ. Profesjonalne systemy proofingowe używają własnie tej przestrzeni barw jako PCS-e. Powodem jej użycia  jest duża zgodność kolorystyczna uzyskiwana w czasie konwersji barw.  Systemy proofingowe oparte na rozwiązaniach typu DeviceLink na pewnym etapie generowania DeviceLink-a również używają przestrzeni CIE XYZ.

Ocena gamut-u uzyskanego dla papieru Fomei Collection Velvet 265gsm.

W galerii poniżej widać efekt rzutowania (porównania) gamut-u profilu papieru Fomei Collection Velvet 265gsm (pełna bryła) oraz gamut-u profilu Fogra39 (siatka bryły). Na zdjęciach widać, że gamut papieru jest znacznie większy od gamut-u profilu Fogra39. Wszystkie kolory pierwszorzędowe i drugorzędowe możliwe do uzyskania z użyciem profilu Fogra39 są więc reprodukowalne wprost tj. bez konieczności ich “kompresji”.  Punkt bieli profilu Fogra39 wchodzi bez problemu w gamut papieru. W zakresie czerni jest jeszcze pewna przestrzeń pomiędzy punktem czerni dla profilu Fogra39 a punktem czerni możliwym do uzyskania dla tego papieru.

Porównanie gamut-ów papieru Fomei Collection Velvet 265gsm oraz Fogra39

Zastosowanie papieru Fomei Collection Velvet 265gsm w praktyce.

Aby wydruki na papierze mogły być certyfikowane dla konkretnego profilu ICC, wymagany jest jeszcze dodatkowy etap optymalizacji. Etap ten konieczny jest pomimo prawidłowo przeprowadzonej kalibracji, linearyzacji oraz odpowiedniego profilu ICC.  Taka optymalizacja powinna być przeprowadzona dla każdego symulowanego przez proof-a profilu ICC.

W naszym przypadku optymalizacja przeprowadzona została dla profilu ICC Fogra 39. Zgodnie z oceną z rzutowania gamut-ów pokrycie gamut-u optymalizowanego profilu wynosi 100%. Cały proces zakończył się po trzech iteracjach. Otrzymaliśmy następujące wyniki pomiarów: CIE dEmax =4,28, CIE dEaver=0,71 oraz CIE dEpaper=0,50. Wyniki takiego procesu widać na zdjęciu w galerii.

Papier bardzo dobrze zoptymalizował się również dla profili Fogra27 oraz ISO Coated v2. Nie był przeprowadzany proces optymalizacji dla specyficznych profili ICC pochodzących z fingreprint-ów dla roto lub flekso. Nie była też optymalizowana reprodukcja kolorów PMS Pantone. Do tego typu proof-ów EFI rekomenduje zastosowanie innego typu sterownika drukarki.

Każdy proof cyfrowy ma wydrukowany razem z nim test UGRA/FOGRA v3.0a. Test ten jest mierzony z użyciem spektrofotometru a wyniki uzyskane w trakcie  pomiaru decydują o uzyskaniu przez niego certyfikacji . Wydruk bez takiego paska kontrolnego i bez informacji jaki profil ICC ma symulować będzie tylko kolorowym wydrukiem z drukarki a nie proofe-m cyfrowym. Proof-y wykonane na tym papierze certyfikują się dla profilu Fogra39. Widok okna modułu XF Verifier służącego do certyfikacji wydruków w galerii poniżej.

Ocena wizualna wydrukowanych proof-ów na stanowisku do softproofingu dała bardzo dobry efekt dla oświetlenia o iluminantach zbliżonych do D50 oraz D65. Przy oświetleniu źródłami światła o iluminantach zbliżonych do A oraz F na wydrukach pojawia się zjawisko metameryzmu. W wypadku oceny subiektywnej trudno opisać to liczbowo.  Aby ocenić wielkość tego błędu konieczne jest przeprowadzenie dodatkowych pomiarów kolorymetrycznych.

Zastosowanie papieru w codziennej produkcji.

Sprawdzenie powtarzalności i stabilności druku z użyciem papieru Fomei Collection Velvet 265gsm

Dla profilu Fogra27 przeprowadziliśmy badanie statystyczne powtarzalności wydruku. Badanie przeprowadzone zostało dla 9 szt, proof-ów fromatu A3+ o pokryciu około 60-80% powierzchni. Druk odbywał się proof za proof-em bez przerw. Po wykonaniu pomiarów otrzymaliśmy następujące wyniki różnicy barwy (od oczekiwanych dla danego profilu ICC barw wzorca). Wartości wyliczone zostały jako średnie arytmetyczne dla próbki złożonej z 9-ciu pomiarów. Do precyzyjnego opisu statystycznego dla takiej próbki zastosowane zostało odchylenie standardowe.

  • CIE dEmax=3,47 przy  σ=0,15;
  • CIE dEpw=0,63 przy  σ=0,07;
  • CIE dEcyan=0,56 przy  σ=0,10;
  • CIE dEmagenta=1,06 przy  σ=0,09;
  • CIE dEyellow=0,81 przy  σ=0,26;
  • CIE dEblack=0,57 przy  σ=0,20;

Wszystkie proof-y wydrukowane podczas testu uzyskały certyfikację uzyskując wyniki pomiarów sporo poniżej wartości maksymalnych założonych w normie opisującej warunki certyfikacji.

Podsumowanie i wnioski.

Papier Fomei Collection Velvet 265gsm łatwo poddaje się procesowi kalibracji i profilowania. Przy druku z użyciem oryginalnych tuszy EPSON uzyskujemy duży i ciągły gamut. Po optymalizacji do symulowanego profilu ICC wydruki osiągają parametry wymagane do ich certyfikacji. Odbitki próbne mają bardzo dobrą powtarzalność. To medium do druku użyte z oryginalnymi tuszami oraz dobrym RIP-em nadaje się do wydruków próbnych dla prac CMYK-owych przy symulacji profili Fogra39, Fogra27 oraz ISO Coated v2.  Papier Fomei Collection Velvet 265gsm ma bardzo dobry stosunek jakości do ceny i wart jest polecenia.

Warto zwrócić uwagę na źródło światła używane podczas oceny kolorów dla wydruków próbnych wykonywanych na tym papierze. Dobry efekt uzyskujemy dla źródeł światła o iluminantach zbliżonych do D50 oraz D65. Dla źródeł światła o iluminantach zbliżonych do A oraz F pojawiły się problemy. Zazwyczaj odbitki próbne oceniane są przy prawidłowym oświetleniu jednak czasami proofy mogą być oceniane przy słabszej jego jakości. W takim wypadku może mieć to znaczenie dla oceny reprodukcji barw. Warto zastosować pasek GATF RHEM Indicators jako szybką i obiektywną metodę oceny jakości źródła światła użytego przy ocenie reprodukcji barw.

Dodatkowo warto przeprowadzić badanie zawartości OBA w papierze jego wpływu na zjawisko metameryzmu. Ma to miejsce przy słabszych warunkach oświetleniowych użytych do oceny barwy. Właśnie większa zawartość OBA w masie papieru może powodować ten jego mankament.  Takie badanie wykracza jednak poza zwykły proces kalibracji, linearyzacji oraz profilowania papieru i nie zostało ono wykonane.

Zapraszamy do skorzystania z naszej usługi wydruku proofa cyfrowego na tym papierze!

Nazwy Fogra, Ugra, EFI XF są zastrzeżonymi znakami towarowymi. 

  • 0
balans szarości, dobrykolor

Balans szarości – wynik czy cel profilowania?

Category:Profilowanie drukarek fotograficznych,Profilowanie minilab,Proofing Tags : 

Ostatnie profilowanie minilab-a spowodowało to, że zacząłem się zastanawiać nad problemem uzyskania i utrzymania balansu szarości w poligrafii i fotografii (balans szarości <-> gray balance). Rozważania warto zacząć od tego co w obu tych technikach reprodukcji nazywamy balansem szarości (b-s). Proszę tego skrótu nie mylić z dwoma słowami z jęz. angielskiego, a zaczynającymi się od tych samych liter. Brak prawidłowego balansu szarości daje w efekcie naszych starań coś co opisują nam dokładnie te dwa angielskie słowa 🙂 . Ale teraz już poważnie.

Przy reprodukcji poligraficznej i fotograficznej b-s będzie uzyskaniem neutralnej szarości na reprodukowanym klinie szarym (zdjęcie na dole górny pasek) w zakresie: świateł, półtonów i cieni. Klinem szarym nazywam przejście tonalne o pokryciu od 0% do 100% zbudowane z trzech kolorów C + M + Y bez użycia K. Klin szary służyć nam będzie właśnie do oceny b-s. Od strony kolorymetrycznej (dla przestrzeni barw Lab) to tak, jak byśmy wykonując pomiary klina szarego od 0% do 100% otrzymywali w ich wyniku, malejące wartości L, natomiast a i b cały czas byłby równe lub bardzo bliskie zeru. Tak by było w sytuacji idealnej.

Wydaje się to proste do uzyskania. Wystarczy w danym miejscu klina zastosować takie same wartości pokrycia procentowego C + M + Y, a w fotografii naświetlić papier przez filtry R, G, B tak aby uzyskać w każdej warstwie światłoczułej taki sam efekt fotochemiczny. Niestety, barwniki lub pigmenty użyte w farbach/tonerach/tuszach albo uzyskane w procesie fotochemicznym posiadają swoje niedoskonałości. Jedną z takich niedoskonałości jest pochłanianie przez nie światła widzialnego nie tylko w zakresie w którym byśmy tego oczekiwali. Skutkuje to tym, że ich połączenie w równym stosunku procentowym/wagowym nie daje nam oczekiwanej przez nas “szarości”.

Wydruk z prawidłowo zlinearyzowanej/skalibrowanej drukarki czy maszyny drukującej, wcale nie zachowuje b-s. Prawidłowo skalibrowany minilab, również raczej nie będzie zachowywał b-s. Przykładem jest lewa i prawa strona zdjęcia w nagłówku tekstu. Oba urządzenia zostały prawidłowo zlinearyzowane/skalibrowane a b-s nie uzyskaliśmy. Wniosek jest taki, że sama linearyzacja/kalibracja nie jest wystarczająca do uzyskania b-s. Linearyzacja i profilowanie to dwie różne operacje technologiczne.

Aby uzyskać oczekiwany b-s konieczne jest sprofilowanie wcześniej zlinearyzowanego/skalibrowanego urządzenia. To właśnie profil ICC użyty w procesie reprodukcji wyznacza takie składowe CMY/CMYK/RGB pozwalające uzyskać prawidłowy b-s. Brak stabilności pracy tak ustawionej maszyny/urządzenia widać od razu, kiedy “rozjeżdżają”  się szarości “w rysunku” lub na elementach kontrolnych reprodukowanego obrazu (te zbudowane tylko z C + M + Y). Profil ICC działa tylko w danych warunkach pracy urządzenia.

W poligrafii najczęściej stosujemy druk z CMYK-a. Odpowiednio zrobioną separacją, minimalizujemy słaby b-s ponieważ kolor K (z natury swej achromatyczny) zastępuje/podmienia kolor szary uzyskiwany tylko z połączenia C + M + Y.  Pewna część produkcji poligraficznej drukowana jest bez koloru K, a z zastosowaniem dodatkowych kolorów specjalnych PMS. Utrzymanie b-s jest w tym wypadku bardzo ważne. Każdy błąd lub brak stabilności jest tu od razu widoczny. Zauważalne jest to szczególnie w światłach drukowanego obrazu. Podobnie jest w reprodukcji fotograficznej. Obraz na odbitce kolorowej otrzymywany jest z tylko z barwników C + M + Y, brak jest barwnika K.  Barwniki te powstają w procesie wywoływania i częściowo odbielania-utrwalającego srebrowego obrazu utajonego (proces RA-4) . Brak b-s zauważamy przy wykonaniu odbitki czarno-białej na “kolorowym papierze”. Często zamiast oczekiwanej szarości i czerni otrzymujemy efekt zbliżony do efektu chemicznego tonowania klasycznej odbitki cz-b czyli np.: sepię.

Podsumowując, uzyskanie dobrego b-s jest wynikiem prawidłowo przeprowadzonego profilowania już skalibrowanego urządzenia. Zdjęcie w nagłówku pokazuje właśnie taką sytuację. Jest to wydruk z dwóch różnych, wstępnie skalibrowanych/zlinearyzowanych urządzeń. Środkowa część zdjęcia została jeszcze dodatkowo “potraktowana” odpowiednim dla każdego urządzenia profilem ICC. Aby uzyskany b-s utrzymać, naszym celem stanie się zapewnienie stabilności i powtarzalności w procesie druku lub wykonywania odbitek. Profil będzie działał prawidłowo tylko danych warunkach pracy urządzenia. To co napisałem to tylko zarys tematu. Głębsze zajęcie się tą sprawą zajęłoby dużo więcej czasu. Mogłoby to znudzić czytelnika. Mam nadzieję, że informacje zawarte w tym krótkim artykule zachęcą czytających zainteresowania się sprawą b-s. Na zakończenie warto zapamiętać że:

deltaE, profile ICC

PRAWIDŁOWY BALANS SZAROŚCI BARDZO WPŁYWA NA JAKOŚĆ KOLOROWYCH WYDRUKÓW LUB ODBITEK.

SZARE WPŁYWA NA KOLOROWE 🙂


  • 0
certyfikacja minilab

Pierwsza Certyfikacja Laboratorium (minilab)

Category:Glowna,Profilowanie drukarek fotograficznych,Profilowanie minilab Tags : 

certyfikacjaCertyfikacja minilab. Program certyfikacji uruchomiony! Pierwsze laboratorium fotograficzne w W-wie uzyskało nasz certyfikat! Po wdrożeniu zaproponowanych przez nas procedur oraz trwających już miesiąc regularnie robionych pomiarach, mamy wyniki: średnie deltaE =1,36; odchylenie standardowe deltaE = 0,71, maksymalne deltaE = 3,7. Takie parametry świadczą o stabilnej i powtarzalnej pracy minilab-u. Laboratorium stosuje nasze profile ICC oraz procedury w codziennej pracy. Zdjęcia robione w tym laboratorium fotograficznym są bardzo dobrej jakości. Gratulacje!!!

 

Polecamy FOTO-RONDO Warszawa!

 


  • 0
kalibracja ICC, monitor

Kalibracja monitora – słów kilka

Category:Glowna,Profilowanie minilab,Proofing Tags : 

Na samym początku zaznaczam, że nie jest to podręcznik “Kalibracja monitora”, opisałem tu tylko kilka ważnych według mnie aspektów z tym tematem związanych. Temat kalibracji monitora pojawił się podczas pracy nad profilami ICC dla minilab-a. Nowa grupa odbiorców, nowe spojrzenie, nowe oczekiwania. Jakoś samo to wypłynęło. Jednym z pierwszych pytań od osób zaangażowanych w proces opracowania procedury profilowania, zawsze było pytanie o kalibrację monitora. Głównie chodziło o to, że jaki jest sens profilować urządzenie, skoro monitor taki nieskalibrowany :). Przecież nic nie będzie widać. Tok myślenia dobry, tylko czy faktycznie potrzebny jest skalibrowany monitor? Na gotowym wydruku efekt działania profilu będzie widoczny.

Rodzą się więc następne pytania. Skoro jest już profil to może wato zobaczyć efekt jego działania przed zrobieniem wydruku czy odbitki, wprowadzić korekty nie na „czuja” tylko z możliwością zobaczenia dokonanych zmian. Czy kalibracja i profilowanie monitora coś tu pomoże?

Kalibrować i profilować warto, jest to zaprawdę słuszne i zbawienne :). Urządzenia pomiarowe są dostępne, oprogramowanie do nich działa w trybie automatycznym bez zadawania trudnych pytań. Nic tylko tego używać. Często jednak wynik tej operacji bywa mizerny i bardzo różny od naszych oczekiwań. Przyczyn takiej sytuacji może być wiele. Mogą one być związane ze sprzętem którego używamy, ustawieniami oprogramowania graficznego oraz “środowiskiem” w którym dokonujemy oceny koloru. Postaram się wymienić kilka z najczęstszych przyczyn takiej sytuacji. Warto mieć ich świadomość aby uniknąć rozczarowań.

Główną przyczyną sprzętową jest najczęściej monitor. Często jest: tani, zużyty, źle zasilany, może nie posiadać osłony przeciwodblaskowej. Niepotrzebne skreślić :). Kolejna przyczyna błędów tkwi w złym ustawieniu parametrów CMS w oprogramowaniu graficznym lub silniku CMS systemu operacyjnego. Zanim się do tego dotkniemy wskazana jest chociaż podstawowa wiedza w tej dziedzinie. Parametry takie jak dot gain, gamma czy gamut nie mogą nam być obce. Ważne jest też otoczenie/środowisko w którym oceniamy kolory. Zaczynając od źródła światła jego natężenia, temperatury barwowej (zdjęcie w nagłówku wpisu), sposób jego rozproszenia itd… Należy pamiętać, że obiekty z najbliższego otoczenia mogą dawać dominanty barwne z powodu odbić światła od nich. Praw fizyki również nie oszukamy, monitor świeci a pigmenty lub barwniki na podłożu tylko odbijają światło. Zjawisko metameryzmu również potrafi płatać psikusy, przez nie właśnie czasami żółte staje się zielone. To co wymieniłem powyżej to tylko wstęp do zagadnienia. Sądzę, że o kalibracji monitora można napisać książkę i to nie jedną :).

Podsumowując. Warto mieć skalibrowany i oprofilowany monitor. Często pozwala to zobaczyć tendencję zmian koloru, rozjechanie balansu szarości, dominanty barwne itp… Zachowajmy jednak zdrowy rozsądek, nie demonizujmy kalibracji monitora. Zgodność obrazu z wydrukiem mimo naszych starań może być niska. Nawet rozjechany monitor w połączeniu z naszą wiedzą i doświadczeniem, może dać lepszy efekt końcowy niż system służący tylko do tego celu, kosztujący „pie…on złotych” obsługiwany przez “małpę”. Znam skanerzystę z bębnowego skanera crosfield, któremu do przygotowania zdjęcia w cmyk-u wystarczył oryginalny diapozytyw lub odbitka, wartości korekt CMYK-a wprowadzał potencjometrami obserwując efekt i cyferki na monochromatycznym monitorze. Pomimo tego  rzadko popełniał błędy. Można więc pracować bez kolorowego monitora! Nie twierdzę, że powrót do epoki kamienia litograficznego i wielostopniowego trawienia klisz cynkowych ma być naszym celem, jednak sama kalibracja bez doświadczenia i wiedzy nie załatwia niczego.

Kalibracja monitora ułatwia naszą codzienną pracę.
Warto ją regularnie powtarzać.